Tak więc po pięciu tygodniach

„Tak więc po pięciu tygodniach Tom i jego towarzysze zostali wreszcie wyswobodzeni z drewnianych dybów. Bat rzucił się w objęcia ojca. Wszyscy uścisnęli sobie dłonie, ale mówili niewiele, cóż bowiem mogli powiedzieć poza słowami rozpaczy Bat, Akteon i Austin byli młodzi, silni i zaprawieni do ciężkiej pracy, znieśli więc nie najgorzej trudy podróży. Stary Tom natomiast znajdował się u kresu sił. Jeszcze kilka dni marszu, a podzieliłby los Nan i jego ciało leżałoby przy drodze wydane na pastwę dzikich zwierząt.
Czterej Murzyni oczekiwali wizyty handlarzy w nadziei zresztą daremnej że jako obywatele amerykańscy odzyskają straconą wolność. Dick pozostał na razie na rynku, pilnie strzeżony przez dozorcę.
A więc dotarł wreszcie do Kazondy, gdzie powinien był spotkać przybyłych tu wcześniej panią Weldon, Jacka i kuzyna Benedykta. Mijając dzielnice miasta,wypatrywał ich na ulicach, we wnętrzu domów, na rynku, obecnie prawie zupełnie pustym. Ale nie było ich nigdzie.
„Czyżby ich tu nie przyprowadzono zastanawiał się chłopiec. Wobec tego, gdzie ich można znaleźć Nie, Herkules na pewno się nie mylił. Harris i Negoro postępują zgodnie ze swymi tajemnymi
planami i trzymają panią Weldon w ukryciu. Jednak ich samych także nigdzie nie widać..."“(13)